Γιατί οι πρώτες εβδομάδες με το βρέφος δεν είναι τόσο ρόδινες όσο σου λέγανε…

 Από  10/02/2018

Κατ’ αρχάς, άμα διανύεις αυτήν τη στιγμή το πρώτο διάστημα με το μωρό, take a breath and don’t panic! Δεν είσαι η μόνη και κυρίως, δεν είσαι μόνη. Στις πρώτες 40 περίπου μέρες μετά τον ερχομό του μωρού σου η γκάμα των συναισθημάτων σου θα ποικίλει από όλες τις αποχρώσεις του γκρί και του μαύρου, μέχρι τις πιο φωτεινές αποχρώσεις του ουράνιου τόξου!

Για τις νέες μητέρες οι πρώτες ημέρες με το βρέφος είναι ένα μείγμα απόλαυσης, πόνου, πλήρους εξάντλησης – ιδίως εάν είναι το πρώτο παιδί – και αμφιβολίας για τις ικανότητες τους να τα βγάλουν πέρα στη νέα τους καθημερινότητα.

Ο πρώτος μήνας μπορεί να σου είναι ιδιαίτερα δύσκολος και τούτο επειδή ακόμη αναρρώνεις από το στρες του τοκετού. Μπορεί να περάσουν εβδομάδες μέχρις ότου το σώμα επανέλθει στη φυσιολογική του κατάσταση. Είναι σχεδόν σίγουρο πως θα βιώσεις έντονες συναισθηματικές μεταπτώσεις, είτε πιο ήπιες είτε πιο έντονες, οι οποίες οφείλονται στη μεταβολή του επιπέδου των ορμονών στο σώμα σου. Οι αλλαγές αυτές ενδέχεται να πυροδοτήσουν ξαφνικές κρίσεις κλάματος χωρίς προφανή αιτία ή ελαφρά κατάθλιψη τις πρώτες εβδομάδες. Φυσικά δεν αναφέρομαι σε επιλόχειο κατάθλιψη, αυτή είναι άλλο κεφάλαιο. Τα συναισθήματα αυτά μπορεί να ενταθούν εξαιτίας της εξάντλησης που θα νιώθεις επειδή χρειάζεται να ξυπνάς κάθε 2-3 ώρες για να ταϊσεις και να αλλάξεις το μωρό. Μπορεί να νιώσεις ότι ώρες ώρες «σου έρχεται τρέλα» , ότι είσαι «εγκλωβισμένη» σε μια κατάσταση που δεν ξέρεις εάν κ πότε θα τελειώσει, ή ακόμη ότι είσαι «κακή μητέρα». Όσο κι αν αυτό είναι δύσκολο, προσπάθησε να κρατήσεις τα συναισθήματα αυτά υπό έλεγχο, υπενθυμίζοντας στον εαυτό σου ότι είναι φυσιολογικά μετά την κύηση και τον τοκετό.

Για να μην αφήσεις την μελαγχολία να σε κυριεύσει και να σε εμποδίσει να χαρείς το μωράκι σου, αποφύγε να απομονωθείς αυτές τις πρώτες εβδομάδες στο σπίτι. Πολλές φορές οι συγγενείς και οι φίλοι μπορεί να βοηθήσουν να ξεπεράσεις αυτά τα γκρίζα συναισθήματα , γιορτάζοντας μαζί σου τη γέννηση του παιδιού, φέρνοντας δώρα, προσφέροντας μαγειρεμένο φαγητό ή βοηθώντας στις δουλειές του σπιτιού. Δέξου κάθε βοήθεια, δεν είναι ντροπή! Άμα έχεις τη δυνατότητα άφησε κάποιον μαζί με το μωρό για λίγη ώρα και βγες να πάρεις τον αέρα σου. Προσπάθησε να κοιμάσαι τις ώρες που το μωρό κοιμάται και να μην κουράζεσαι υπερβολικά.

Εκτός από τις ορμονικές θα σου συμβούν και άλλες σημαντικές αλλαγές στο συναισθηματικό επίπεδο. Έχεις μόλις δώσει ζωή σε μια θαυμαστή ύπαρξη πράγμα που σου γεννά νέες και τεράστιες ευθύνες. Για το πρώτο διάστημα, θα αισθάνεσαι για το μωράκι σου δέος, θαυμασμό, περιέργεια, αλλά ίσως δεν νιώσεις απευθείας αυτόν τον έντονο συναισθηματικό δεσμό μάνας-τέκνου, είναι λογικό, δεν έχεις κάποιο πρόβλημα! Η σχέση αυτή όπως κι όλες οι άλλες χρειάζονται χρόνο και τριβή, όσο περνάνε οι μέρες θα γνωρίζεστε καλύτερα, θα μαθαίνετε ο ένας τον άλλον, και όταν πια θα σου σκάσει το πρώτο χαμόγελο κι αρχίσει να αλληλεπιδρά, θα καταλάβεις για τι πράγμα μιλάνε οι μανάδες όταν λένε ¨για το παιδί μου θα έδινα και τη ζωή μου¨ !

Στην οικογενειακή σου ζωή και στη σχέση με το σύντροφό σου θα επέλθουν κάποιες σημαντικές αλλαγές, τις οποίες όσο είσαι σε εγκυμοσύνη δεν είναι δυνατόν να τις φανταστείς. Από πρακτική άποψη, ο αυξημένος χρόνος που θα αφιερώνεις στη φροντίδα του βρέφους θα σας στερεί τις καθημερινές συνήθειες που μέχρι τώρα είχατε χτίσει στη σχέση σας, όπως μια βραδινή ταινία, μια βόλτα για καφέ, να τρώτε μαζί και να συζητάτε. Ίσως νιώσεις να σου λείπει ο άντρας σου, παρόλο που είναι δίπλα σου, ίσως νιώσεις μόνη. Αυτό συμβαίνει συχνά εάν επιλέξεις να θηλάσεις αποκλειστικά το μωρό σου, κάνοντας του το μεγαλύτερο δώρο αγάπης που μπορείς. Επειδή εσύ η ίδια είσαι η τροφή του , προσφέρεις τον εαυτό σου 24/7 , το μωρό θα είναι γαντζωμένο συνέχεια στο στήθος σου αναζητώντας φαϊ και στοργή, και ίσως νιώσεις ότι «κουβαλάς» μόνη την φροντίδα του και ότι δεν υπάρχει κανείς που μπορεί να σε ανακουφίσει από αυτό.  Αυτό που χρειάζεται σε αυτήν την περίπτωση είναι απλά χρόνος και υπομονή, ώστε όλοι να προσαρμοστούν, να αισθανθούν ότι αποτελούν οικογένεια και να μοιράσουν την καθημερινότητα έτσι ώστε να “βγαίνει” για όλους. Ξεκινάει ένα συναρπαστικό, συνάμα δύσκολο ταξίδι, για άλλες πιο εύκολο, για άλλες πιο σκληρό, αλλά σε όλες τις περιπτώσεις έχει κοινό παρονομαστή, την άσβηστη αγάπη και προσφορά της μητέρας στο μικρό πλασματάκι της που όσο και να κουράζεται, στα ματάκια του βλέπει τον κόσμο όλο…

Πως ήταν για εσάς ο πρώτος καιρός με το μωράκι σας; Μοιραστείτε στα σχόλια τη δική σας εμπειρία, σίγουρα σε κάποια θα δώσει κουράγιο! 

Γράφει η : Γεωργακάκου Σταυρούλα, “new mother”

Πηγή : βλ. “Η φροντίδα του μωρού & του μικρού σας παιδιού” Αμερικάνικη Παιδιατρική Ακαδημία

Τι πιστεύετε εσείς;