Η μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ του ανθρώπου που χαίρει αναγνώρισης και του ανθρώπου που χαίρει σεβασμού είναι η διαφορά του μυαλού και της καρδιάς. Ο άνθρωπος που χαίρει αναγνώρισης είναι ελκυστικός στο μυαλό, στο οποίο τα πράγματα εύκολα ξεχνιούνται. Ο άνθρωπος που χαίρει σεβασμού αιχμαλωτίζει την καρδιά. Και η καρδιά δεν ξεχνάει ποτέ. (περ. Forbes, 2013)

Η παραπάνω φράση αντικατοπτρίζει σε μεγάλο βαθμό το πνεύμα της εποχής στον εργασιακό χώρο, όπου κυριαρχεί πλέον  η νέα προσέγγιση του «εμείς» πάνω στο «εγώ». Οι σημερινοί υπάλληλοι  για να κερδίσουν την προσοχή των ανωτέρων τους χρειάζεται να έχουν εξαιρετική ισορροπία μεταξύ της καρδιάς και του μυαλού . Δεν αρκεί πλέον να έχεις τα καλύτερα πτυχία , γλώσσες, δεξιότητες και μοναδικά προσόντα για να ανελιχθείς σε θέση ευθύνης. Πρέπει να μάθεις να χρησιμοποιείς αυτά τα προσόντα για να εμπνεύσεις, να ανεβάσεις και να ηγηθείς τους ανθρώπους γύρω σου ώστε να γίνουν αυτοί καλύτεροι και να μπορέσουν να ξεδιπλώσουν τις δικές τους μοναδικές δεξιότητες. Συνοψίζοντας, άφησε την προσπάθεια να φαίνεσαι εσύ ως ο πρωταγωνιστής της παράστασης και ρίξε τα φώτα στους γύρω σου.